Wilhelmus (Wim) Leonardus van Beek
| Voornaam | Wilhelmus (Wim) Leonardus |
|---|---|
| Tussenvoegsel | van |
| Achternaam | Beek |
| Roepnaam | Wim |
| Geslacht | Man |
| Beroep | Stuurmansleerling Zeevaartschool |
| Geboren | 13 juli 1921 in Amsterdam |
| Overleden | 15 februari 2009 in Amsterdam |
| Onderscheidingen | Kruis van Verdienste (KB 3-3-1948/35) Verzetsherdenkingskruis Draaginsigne Gewonden, 1992 |
| Datum vertrek | 1943-06-29 |
|---|---|
| Datum aankomst | 1944-02-08 |
| Hoofdroute | Zuidelijke route |
|---|---|
| Landen op de route | Nederland - Verenigd Koninkrijk |
| Locaties op de route | Madrid (Spanje) - Lissabon (Portugal) - Praia das Maças (Portugal) |
| Tocht geslaagd | Ja |
Wilhelmus Leonardus van Beek is op 13 juli 1921 in Amsterdam geboren. Als de oorlog uitbreekt, is hij stuurmansleerling aan de Zeevaartschool. Hij is lid van de Communistische Partij Nederland.
Zijn kinderen vertellen het volgende verhaal:
"Het verhaal van zijn oorlogsjaren begint in 1940, als onze vader slechts 19 jaar is. Wim koos ervoor deel te nemen aan het verzet. Hij krijgt verschillende opdrachten, zoals het horloge met microfilm dat hij naar Rotterdam moet brengen. Nadat hij met een vriend spijkers op de landingsbaan van Schiphol had gegooid werd hij gezocht door de Gestapo. Zijn foto werd in de Amsterdamse bioscopen getoond. Onze vader kreeg het advies Nederland te verlaten. Samen met een paar vrienden nam Wim enkele Joodse vluchtelingen mee door Frankrijk naar Spanje. Onderweg moesten de vrienden en onze vader werken om de reis te kunnen betalen. De Joodse vluchtelingen werden tijdens de reis verborgen gehouden. In de buurt van Parijs werden ze door het Franse verzet gewaarschuwd dat de Gestapo hen opwachtte. Na een barre tocht dwars door Frankrijk werden ze voor de tweede keer gespaard voor verraad, toen mijn vader in de trein waarin hij en zijn reisgenoten de waarschuwing kreeg dat het sanatorium waar ze hoopten onderdak te krijgen geen veilige plek meer was. Vanuit het Zuid-Franse dorpje Fontpédrouse werden ze door het Franse verzet over de Pyreneeën geholpen. Ze werden door de Duitsers op de hielen gezeten, maar bereikten na vijf dagen Spanje. Daar werden ze opgepakt en in een gevangenis bij Madrid gezet. Samen met een vriend ontsnapte Wim uit deze gevangenis door over een hek te klimmen. Vervolgens vluchtten ze via Portugal naar Engeland, waar ze op 8 februari aankomen. Nadat de inlichtingendienst ervan overtuigd was dat zij geen spionnen waren werden zij door koningin Wilhelmina op de thee gevraagd. In Londen kwamen ze in contact met andere Engelandvaarders en mensen uit het verzet. Vanuit Londen bleef onze vader bij het verzet betrokken. Omdat hij voor de oorlog al werkzaam was bij de koopvaardij ging hij varen op landingsvaartuigen naar Afrika. Ook voer hij op vaartuigen die ingezet werden voor de kust van Normandië en Bretagne tijdens D-Day. Na de oorlog is onze vader onderscheiden door koningin Wilhelmina en door de Franse regering. Ter nagedachtenis van onze vader "Wim".
Wim van Beek is op 14 februari 2008 overleden.
