Sabine Zuur

Sabine Louise Engeline Zuur is op 15 juli 1918 in Semarang, Java, geboren. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog woont de 22-jarige Sabine in de Emantsstraat 1 in Den Haag, waar ze werkt als secretaresse. Ze is verloofd met de jachtvlieger Taro Roeper Bosch, die tijdens de invasie van het Duitse leger in Nederland naar Engeland is uitgeweken. In oktober 1941 komt Taro om het leven als hij tijdens een missie boven Noord-Frankrijk in zijn Spitfire wordt neergeschoten.

In haar woning biedt ze onderdak aan personen die behoren tot de verzetsgroep van dokter Gerrit Krediet en Gerard Vinkesteijn. Via hen leert ze ook Peter Tazelaar kennen. Sabine en Peter worden verliefd op elkaar. Zij helpt hem bij de voorbereiding van zijn gevaarlijke acties op het strand van Scheveningen in het kader van 'Contact Holland'. Na het debacle in de nacht van 17 op 18 januari 1942 in Scheveningen (zie: Peter Tazelaar) helpt ze Peter eind januari op weg naar Frankrijk. In april 1943 wordt ze na verraad gearresteerd. Via diverse tussenkampen belandt ze in november 1943 als 'Nacht- und Nebelgevangene' (gevangenen die zijn bedoeld spoorloos te verdwijnen en dus geen proces krijgen) in het concentratiekamp Ravensbrück.

Op 2 maart 1945 wordt ze op transport gesteld naar het beruchte kamp Mauthausen. Daar wordt ze door Amerikaanse troepen bevrijd. Na de oorlog trouwt ze met Peter Tazelaar (1920-1993). Ze krijgen twee kinderen: Eva in 1947 en Peter in 1951. In 1975 is ze hertrouwd met Jan Blank. Sabine Zuur is op 4 juli 2012 in Wassenaar overleden. Haar aangrijpend verhaal is beschreven door haar dochter in het boek Sabines oorlog.