Theodorus (Theo) Aloysius van Aalst

Theodorus Aloysius Petrus van Aalst is op 31 december 1912 in Breda geboren. Hij is koopman en reserve-eerste luitenant der infanterie. Hij woont bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in de Dillenburgstraat 48 (voorheen: Prinses Julianastraat) in Breda en is daar sinds 1938 ambtenaar in het gevangeniswezen. Tijdens de inval van het Duitse leger in Nederland is hij gelegerd bij Soesterberg. In april 1942 wordt Theo ontslagen, hij gaat dan werken in de meubel- en tapijthandel van zijn vader in de Catharinastraat 10. In mei 1943 hij moet zich als voormalig militair melden voor krijgsgevangenschap in Duitsland. Dat is voor hem aanleiding onder te duiken in een zomerhuisje in de bossen bij Oosterhout.

Na zich op verschillende adressen te hebben schuilgehouden vertrekt Theo op 20 oktober 1943 met J. Elings, die eveneens wordt gezocht, via Bergen-op-Zoom en het grensdorp Putte naar Antwerpen. In Moeskroen krijgen ze van kennissen een brief met aanstelling als werklieden voor een firma in het Franse Lille. Op grond daarvan krijgen ze van de Duitse Kriegsmarine een pas waarmee ze naar Frankrijk kunnen reizen. Bij Roubaix gaan ze te voet de Franse grens over. Via Parijs en Dax reizen ze naar Bayonne, waar ze in een kerkje uitrusten en ’s avonds doorreizen naar Biarritz. Vandaar lopen ze de Spaanse grens over. Bij Irun worden ze door de Spaanse politie gearresteerd. Door tussenkomst van het Nederlandse consulaat in Madrid komen ze echter al na een paar dagen vrij. Op 8 februari 1944 kunnen in een konvooi buitenlanders naar het Portugese Praia das Macas reizen. Vandaar brengt een Engels schip hen op 14 februari naar Engeland. Ondervrager Oreste Pinto in Londen noteert over hem: 'Een enigszins kleurloos type, van geen interesse op het gebied van security.'

Na de oorlog is hij adjunct-directeur van de gevangenis in Vught. Hij is in 1998 in Eindhoven overleden.