Maarten Cieremans

Maarten Cieremans, op 10 juli 1922 in Haarlem geboren, woont in 1943 in de Arnhemsestraat 19 in Velp. In juli van dat jaar verlaat hij Nederland om via Zwitserland naar Engeland te gaan. Eén van zijn twee metgezellen gaat vanuit Zwitserland terug naar Nederland, Maarten en Ewoud Doerrleben worden naar het werkkamp Les Enfers gestuurd.

Nadat op 8 september 1943 Italië heeft gecapituleerd, zorgen ze ervoor dat ze een verlofpasje krijgen en op 11 september gaan ze langs het meer van Lugano naar Italië. Ze lopen wekenlang zuidwaarts door de Appenijnen richting Sicilië, waar de geallieerden zijn geland. Onderweg worden ze voortgeholpen door de bevolking en rondtrekkende partizanen, maar af en toe ook door Duitsers opgepakt. Ten slotte lopen ze vast bij het front bij Napels, waarop ze hun reis vervolgen naar Rome. Hun asielaanvragen worden tweemaal afgewezen door paus Pius XII. Ze overleven dankzij de hulp van Romeinse burgers en Nederlandse geestelijken.

Na de geallieerde landingen bij Anzio proberen ze opnieuw vergeefs door het front te gaan. Terug in de 'eeuwige stad' worden ze door een Canadese kardinaal naar een priestercollege in Monte Mario gebracht. Nadat Rome op 4 juni 1944 is bevrijd door de Amerikanen, kunnen ze op voorspraak van Hugh Montgomery, neef van de veldmaarschalk en Brits ambassadesecretaris in het Vaticaan, uiteindelijk met een Brits troepenschip vanuit Napels naar Engeland vertrekken.

Op 10 juli 1944, Cieremans' 22ste verjaardag, bereiken ze Glasgow. Nadat hij in Londen is verhoord wordt Cieremans opgeleid tot SOE-agent. Op 21 september 1944 keert hij per parachute terug in Nederland. Hij wordt in Rotterdam ontvangen door de landelijke KP-commandant Frank van Bijnen en één van diens koeriersters, Jantje Sissingh, zijn latere eerste echtgenote. Hij moet de Rotterdamse dokken behoeden voor vernieling, maar deze zijn voor zijn aankomst al opgeblazen. Londen seint de legendarische woorden 'Act according to the circumstances'. Cieremans sluit zich daarop aan bij het verzet om onder andere wapendroppings en transporten te organiseren, waarbij hij van Londen carte blanche krijgt.

Special Operations Executive geeft Cieremans de codenaam Cubbing, maar hij gebruikt diverse andere namen, zoals in Engeland 'Maarten Coenders' en 'Ben Coenen' en terug in Nederland 'Ben' en 'Max'. De Duitse Sicherheitsdienst (SD) raakt hierdoor in verwarring en beseft niet dat Ben en Max dezelfde personen zijn. De beruchte SD-officier Haubrock denkt dat Maarten naar Engeland is teruggekeerd.

Op 22 november 1944 ontsnapt Maarten in het gebouw van de Kamer van Koophandel in Utrecht aan arrestatie. Een tiental arrestanten, onder wie zijn collega Dirk Postma, wordt wreed vermoord. Met een drietal kameraden, Bob Vree (radio-operator), Bert van de Beek (KP-er) en Meta Wildbergh (koerierster), vervult hij nieuwe opdrachten.

Begin augustus 1945 gaat hij op verzoek van onder meer de toenmalige minister van Oorlog Jo Meynen naar Nederlands-Indië om de recente Japanse overgave te bestendigen en de Nederlanders in de jappenkampen te ondersteunen. 

Na de oorlog houdt hij zich nog wel zijdelings bezig met inlichtingenwerk, soms achter het IJzeren Gordijn, samen met zijn tweede vrouw, de kunstschilderes Minka van Steenbergen, en tijdens een wereldreis ook in het China van Mao. Zij werkten van 1982 tot 1994 samen aan zijn boek: 'De ene voet voor de andere, een verhaal van een Engelandvaarder die geheim agent werd', maakten veel van zijn reizen opnieuw en zochten in diverse landen overlevenden op. Het echtpaar woonde sedert de jaren 90 in de Franse Alpen. Maarten Cieremans overleed uiteindelijk op 92-jarige leeftijd in zijn pied-à-terre te Wassenaar.