Ernst Willem de Jonge

Ernst Willem de Jonge is op 22 mei 1914 in Sinabang (Nieuw-Oost-Indië) geboren. Met zijn oudere broer Marien (1911) groeit hij in Nederlands-Indië op. Beiden worden voor hun opleiding naar Nederland gestuurd en gaan naar het Baarnsch Lyceum. Ernst wordt beschreven als levenslustig, intelligent en soms roekeloos. Hij is drie keer van het Baarnsch Lyceum gestuurd wegens gebrek aan discipline, maar haalt toch zijn eindexamen net na zijn 18de verjaardag. In de daarop volgende vakantie doet hij mee aan de Kaagweek. Hier wordt 's avonds veel vuurwerk afgestoken, zodat de politie de laatste avond patrouilleert. Ernst ontsteekt wat gillende keukenmeiden voordat hij de politie ziet. Hij stopt het vuurwerk terug in zijn achterzak, waarna de politie hem met tweedegraads brandwonden naar het ziekenhuis moet brengen.

Na de vakantie moet hij in militaire dienst. Hij gaat naar Ede en wordt na acht maanden kornet. In 1933 wordt hij overgeplaatst naar de artilleriekazerne in Leiden. Na zijn diensttijd gaat hij daar rechten studeren. Hij wordt lid en later praeses van het Leids studentencorps en lid van roeivereniging Njord. Bij de Olympische Spelen in Berlijn (1936) vertegenwoordigt hij Nederland met Karel Hardeman en stuurman Johan Frans van Walsem. Hij gaat werken bij de BPM, die haar kantoor in 1940 naar Curaçao verplaatst. Ernst gaat als secretaris mee.

Na de capitulatie gaat Ernst van Curaçao naar Engeland. Daar krijgt hij een opleiding om spion te worden. Hij leert morse, het omgaan met codes, en kennis van het Duitse leger. Ook komt hij daar zijn broer Marien weer tegen. Begin 1942 nemen de twee broers afscheid van elkaar op Paddington station. Marien vertrekt met de Prinses Irene Brigade naar het Verre Oosten, en ze beseffen dat ze elkaar misschien nooit meer zullen zien.

De Jonge wordt op 22 februari 1942 door Erik Hazelhoff Roelfzema bij Katwijk aan wal gezet. Vandaar gaat hij naar Wassenaar, naar het ouderlijk huis van Chris Krediet. Daar ziet hij twee Duitsers, dus vervolgt hij zijn weg naar zijn zwager Berg. Hij neemt meteen contact op met Maarten Reuchlin om te bespreken wie hem kan helpen. Twee weken later vindt hij onderdak bij Dick van Driel van Wageningen ('Pim') in een flatgebouw op het Ungerplein in Rotterdam. Daar ontmoet hij Wim Tjeenk Willink, die zich voortaan Job noemt. Job zal voor hem boodschappen naar Zwitserland brengen.

Ernst de Jonge behoort met Leen Pot tot de oprichters van de verzetsgroep 'Kees', een spionagegroep genoemd naar zijn clubgenoot Kees Dutilh. Op een dag wordt een koerier, die onderweg naar Engeland is, opgepakt. Hij heeft microfilms bij zich. De Jonge hoort ervan, maar weigert onder te duiken. Niet lang daarna wordt hij in Rotterdam gevangengenomen en naar Kamp Haaren gebracht. Vandaar wordt hij overgebracht naar Assen en later met een groep van 52 naar een concentratiekamp in Rawitsch (tegenwoordig Rawicz).

Van die groep gaan 47 door naar Mauthausen. Ernst de Jonge blijft met zes anderen achter en is in Rawitsch op 3 september 1944 overleden. Er is geen graf bekend. Groep Kees is tot het einde van de oorlog actief gebleven. De Jonge is door Louis d'Aulnis vervangen. 

Als Marien de Jonge in 2011 zijn 100ste verjaardag viert, wordt geld ingezameld om op Sociëteit 'Minerva' een plaquette te onthullen ter nagedachtenis van zijn broer. Op 9 maart 2012 is de plaquette, ontworpen door Christien Nijland en gemaakt samen met haar zuster Lucie Nijland, klaar. De plaquette wordt gegoten bij bronsgieterij Binder in Haarlem. De plaquette wordt onthuld door Harpert Michielsen, die in de musical Soldaat van Oranje de rol van Ernst speelt, en de praeses collegii. Op de plaquette staat: Praeses Njord, Olympische Spelen 1936 Praeses Collegii 1937, Commissaris Sociëteit Minerva 1936 Geheim Agent WO II, verraden en omgebracht, postuum Bronzen Leeuw Jhr mr Ernst de Jonge 1914-1944.